Όπως γράφει ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά του, η μεγαλύτερη αδικία είναι η ίση μεταχείριση των άνισων. Θα τολμούσε κάποιος να πει ότι αυτή ίσως είναι η σοφότερη φράση του. Ο μύθος ότι οι άνθρωποι είναι ίσοι δεν έχει ούτε ένα στοιχείο για να βασιστεί. Αυτό είναι κάτι που ο Βολταίρος το πίστευε με όλη του την καρδιά (Durant, 1970).
Οι άνθρωποι διαφέρουν σε δείκτη νοημοσύνης, φυσική δύναμη, προσαρμοστικότητα, εξυπνάδα, εμφάνιση, γνώσεις, τόλμη, επιτεύγματα, διασημότητα, υπόληψη, πλούτο, σπουδές και δημιουργικότητα μεταξύ πόσων άλλων παραγόντων (Peterson, 2019).
Επίσης οι άνθρωποι είναι όλοι διαφορετικοί και έχουν διαφορετικούς τύπους προσωπικότητας, άλλο παρελθόν, άλλες εμπειρίες (Jung, 2006). Δεν υπάρχει αντεπιχείρημα για όλα αυτά.
Τώρα, υποτίθεται ότι οι άνθρωποι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου όπως ορίζει το άρθρο 4 του Συντάγματος. Όμως, όλοι γνωρίζουν πως αυτό δεν ισχύει: για τον ανθελληνισμό δεν έχει τιμωρηθεί κανένας πολιτικός, οι εφοπλιστές δεν πληρώνουν φόρο χωρίς να υπάρχει τιμωρία, εκφυλισμένοι γιατροί προστατεύονται από ειδικές τροπολογίες ώστε να προωθούν επιχειρηματικά συμφέροντα, ο γελοίος πρωθυπουργός παρακολουθεί όποιον γουστάρει χωρίς να έχει ποινές. Θα μπορούσαν να γραφτούν παραπάνω οπότε δεν έχει νόημα.
Εάν ίσχυε η ισότητα τότε οι γυναίκες θα έκαναν υποχρεωτική στρατιωτική θητεία όπως και οι άνδρες. Όπως φάνηκε από τις προηγούμενες αναρτήσεις, ούτε το Υπουργείο Άμυνας ούτε το Προεδρικό Μέγαρο έδωσαν απάντηση για την παραβίαση του Συντάγματος!
Ούτως ή άλλως, οι ποινές δεν εφαρμόζονται οπότε αυτή η ατιμωρησία είναι άλλη μια αποτυχία για την ισότητα ενώπιον του νόμου. Άρα, ούτε η ισότητα ενώπιον του νόμου υπάρχει.
Φυσικά, οι άνθρωποι είναι ίσοι διότι έχουν Ανθρώπινα Δικαιώματα που είναι παναθρώπινα. Έτσι πιστεύει ο ΟΗΕ, η ΕΕ, ο ΠΟΥ και πόσα άλλα ινστιτούτα. Όμως, τα ινστιτούτα δεν έχουν δύναμη, δεν έχουν μεραρχίες η πυρηνικά όπλα, ούτε είναι ανεξάρτητα (Mearsheimer, 2014, 2019). Είναι τα πιόνια των μεγάλων δυνάμεων και κάνουν ότι τους πει ο Sugar Daddy τους. Φυσικά, η εντολή στα ινστιτούτα θα είναι αποκλειστικά και μόνο κάτι που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κράτους, εις βάρος άλλων.
Η ΕΕ κάνει κυρώσεις στη Ρωσία λόγω Ουκρανίας, αλλά για την καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας δεν έκανε το ίδιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, ούτε τα έβαλε με το βαρβαρικό κράτος της Τουρκίας που έχει υπό κατοχή την Κύπρο και το Ιράκ και μέχρι την πρόσφατη ήττα της είχε και τη Συρία.
Υπάρχουν όμως πολιτισμοί και κουλτούρες που δεν πιστεύουν στα Ανθρώπινα Δικαιώματα: Ο Κινεζικός, Ο Ελληνικός, ο Ινδικός και το Ισλάμ.
Η αυταπάτη αυτή οδήγησε στην ιδέα των εκλογών και της ισότητας των ψήφων.
Για ποιο λόγο ένας σοβαρός άνθρωπος να έχει ίδια ψήφο με έναν που ψήφισε ΝΔ;
Την ίδια στιγμή απαγορεύτηκε το κόμμα Έλληνες από τον Άρειο Πάγο. Εγώ δεν έχω ψηφίσει κανένα κόμμα οπότε όποιος ηλίθιος πάει να πει ότι στηρίζω κάποιο κόμμα είναι εκτός τόπου και χρόνου.
Όμως, το ΚΚΕ που έκανε τρία χρόνια πόλεμο κατά της Ελλάδος είναι στη βουλή, η ΝΔ που χρωστάει περισσότερο από κάθε κόμμα στην Ευρώπη, έκανε απαγορευτικά που κατέστρεψαν την οικονομία, έστειλε τα ΜΑΤ κατά των Ελλήνων στα νησιά, υποχρέωσε τον κόσμο να κάνει εμβόλια, δεν αντιμετώπισε το λαθρομεταναστευτικό, συνέχισε την εθνοπροδοσία των Πρεσπών, έκανε παρέμβαση στον Άρειο Πάγο (όπως στηρίζει ο Αρεοπαγίτης που παραιτήθηκε), συνέχισε την προδοσία προς τους Τούρκους, δεν έκανε τίποτα με τους 150.000 Έλληνες της Ουκρανίας, δεν στήριξε καθόλου την Κύπρο και πόσα άλλα, είναι νόμιμο.
Θα μπορούσαν να γραφτούν τα ίδια για όλα τα κόμματα της βουλής.
Υπάρχουν λοιπόν ηλίθιοι που θα ψηφίσουν ΝΔ και τα υπόλοιπα κόμματα.
Η εξίσωση της ψήφου με αυτούς τους μαλάκες είναι η καλύτερη δικαιολογία για την ύπαρξη της ανισότητας.
Μετά, υπάρχουν αρκετοί ψηφοφόροι που είναι Ι5. Προφανώς, η αναφορά γίνεται για όσους υποκρίθηκαν την ανικανότητα της συνταγματικής τους υποχρέωσης και όχι για ανθρώπους που όντως έχουν ψυχικά και σωματικά προβλήματα.
Για ποιο λόγο ένας τέτοιος ανήθικος ψεύτης, ανεύθυνος και ανώριμος να έχει την ίδια ψήφο με έναν απλό στρατιώτη, έναν δεκανέα, έναν έφεδρο αξιωματικό;
Είναι δυνατόν ένας τέτοιος άχρηστος να έχει την ίδια ψήφο με έναν που είναι σωστός απέναντι στον εαυτό του και στις υποχρεώσεις του;
Ή μήπως πρέπει να δεχθούμε στα σοβαρά το «δικαίωμα» ενός τέτοιου απεχθή τύπου να έχει ακίνητη περιουσία; Όχι, δεν πρέπει.
Τέλος, υπάρχει και το αποκορύφωμα της ανοησίας: «θα ψηφίσω τον Α επειδή μισώ τον Β». Ολόκληρο βιβλίο θα μπορούσε να γραφτεί για αυτή την προσέγγιση αλλά θα γίνει απόπειρα να γραφτούν κάποια πράγματα συνοπτικά.
Ο ώριμος άνθρωπος δεν ελέγχεται από το συναίσθημα του αλλά από τις γνώσεις του και τα κριτήρια του. Έχει πάρα πολλά χρόνια που ο Καστοριάδης (2010) προέβλεψε την πλήρη κατάρρευση των κριτηρίων.
Είναι η πορνογραφία που επικρατεί παντού: άσχετοι τύποι αναλαμβάνουν σοβαρές θέσεις (Μητσοτάκης, Τσίπρας, Παναγιωτόπουλος, Φίλης κ.α.), ατάλαντοι παρουσιάζονται ως μουσικοί (βλέπε «τραπ μουσική» κ.α.), άνθρωποι που δεν παράγουν τίποτα απολύτως αποκτούν φήμη (μαλάκες «influencers» που εκπορνεύονται σε εφαρμογές κ.α.).
Έλλειψη κριτηρίων είναι και η προσέγγιση των Ελλήνων ως προς τον πλούτο: ενώ αρκετοί μιλάνε κατά του πλούτου και της αδικίας που προκαλεί, την ίδια στιγμή, ακούνε τραπ, πάνε στα καζίνο, παίζουν ΛΟΤΤΟ και πόσα άλλα, με λίγα λόγια, προσπαθούν να αποκτήσουν αυτό που κράζουν, γρήγορα, στιγμιαία και σε αφθονία.
Έλλειψη κριτηρίων είναι και η σχέση που έχει ο κόσμος με τους νόμους: μπορεί όλη η Ελλάδα να βρίζει τον Αλβανό που πάτησε μια κοπέλα στη Θεσσαλονίκη με τεράστια ταχύτητα, αλλά, την ίδια στιγμή, λένε κρίμα για τον θάνατο του Παντελίδη ή του Mad Clip που κάνανε ακριβώς την ίδια παραβίαση αλλά με διαφορετική κατάληξη.
Έλλειψη κριτηρίων είναι η ανικανότητα να ακούγονται ερωτήσεις ουσίας. Ούτε ένας πολιτικός δεν έχει δώσει μια αντικειμενική συνέντευξη. Κι όμως, υπάρχει κόσμος που δεν ενοχλείται από αυτό διότι στην πραγματικότητα ούτε οι ίδιοι θέλουν να ακούσουν κάτι ουσιαστικό.
Έλλειψη κριτηρίων είναι η ταύτιση του κόμματος με το προσωπικό συμφέρον. Δεν υπάρχει ατομικό συμφέρον όταν η προσέγγιση είναι αυτοκαταστροφική. Μπορεί κάποιος να μην ενδιαφέρεται για ανθρώπους που απολύθηκαν επειδή δεν έκαναν εμβόλιο, αλλά, αργά ή γρήγορα θα αντιμετωπίσει ο ίδιος κάτι παρόμοιο.
Έλλειψη κριτηρίων είναι να ψεύδεται κάποιος για να υποστηρίξει τα εγκλήματα και τα λάθη του κόμματος που ψήφισε. Πρώτον, αυτό οδηγεί στο να μην υπάρχει ανάπτυξη και βελτίωση του ατόμου. Υπάρχουν νεοδημοκράτες που προσπαθούν να υπερασπιστούν τα εγκλήματα της ΝΔ. Π.χ. για τις Πρέσπες φταίει ο Σύριζα, για το έγκλημα στα Τέμπη φταίνε κι άλλες κυβερνήσεις και πόσα άλλα. Όποιος ψεύδεται για να διατηρήσει τη νόσο και δεν προσπαθεί να βελτιωθεί από αυτό είναι ανάξιος και άνανδρος, διότι ανδρεία είναι η παραδοχή των λαθών, όχι η υπεράσπιση τους με ψέματα.
Έλλειψη κριτηρίων είναι μια ηλίθια σαν την Κεραμέως να αποφασίζει για το μέλλον της Παιδείας. Αντί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των 48% λειτουργικά αναλφάβητων μαθητών στα σχολεία, να αυξήσει τη μελέτη της γλώσσας ή να δώσει έμφαση στον Ελληνικό πολιτισμό, βάζει το cheerleading στα σχολεία για να εκπορνεύσει τη συμπεριφορά των παιδιών. Δεν υπάρχουν παραδοσιακοί ελληνικοί χοροί άραγε;
Όμως, το πρόβλημα δεν είναι τόσο η συγκεκριμένη, αλλά ότι κάποιος αρχιμαλάκας νεοδημοκράτης την ψήφισε.
Έλλειψη κριτηρίων είναι η χρήση ιδεολογίας στην εποχή που η ιδεολογία πέθανε (Hungtington, 2021). Έτσι, εάν κάποιος πει ότι θέλουμε να είμαστε «δυνατοί και πλούσιοι», θα ακούσει διάφορες λέξεις όπως «ιμπεριαλισμός, ταξική ανισότητα, περιβαλλοντολογική καταστροφή, πατριαρχική αντίληψη, ακροδεξιό, ρατσιστικό» και άλλα τέτοια.
Μέχρι να αλλάξουν όλα αυτά, όσοι τα πιστεύουν θα ψοφάνε φτωχοί, αδύναμοι και ηλίθιοι, όπως ορίζει η αρμονία της φύσης. Και αυτή ακριβώς είναι η πλειοψηφία των σημερινών ψηφοφόρων των κομμάτων της βουλής.
Durant, W. (1970).Παγκόσμιος Ιστορία του Πολιτισμού. Θ. Αθήνα: Συροπούλοι
Jung, C. (2006).psychological Types. Routledge: New York
Hungtington, S. (2021). Η Σύγκρουση των Πολιτισμών. Πατάκης
Καστοριάδης, Κ. (2010).Η Φαντασιακή Θέσμιση της Κοινωνίας. Αθήνα: Κέδρος
Mearsheimer, J. (2019).The Great Dilusion: Liberal Dreams and International Realities. Yale: Yale University Press.
Mearsheimer, J. (2014).The Tragedy of Great Power Politics. New York: Norton
Peterson, J. (2019). 12 Rules for Life: An Antidote to Chaos. New York: Penguin
