Κυριακή 8 Μαρτίου 2020

Το Γερμανικό ζήτημα

Το σημερινό βαρβαρικό Volkerwanderung στην Ευρώπη, στα Ελληνικά νησιά και στον Έβρο, οφείλεται κυρίως στην χρηματοδότηση λαθρομεταναστών από την Γερμανία και την ΕΕ. Στον συγκεκριμένο ιστότοπο, έχει τονίσει επανειλημμένως, ότι ο Ερντογάν, δημιουργεί μια νέα Sudetenland, όχι μόνο κατά της Ελλάδος αλλά ολόκληρης της Ευρώπης γενικότερα.
Δεν θέλουν απλώς να εισέλθουν παράνομα στην Ευρώπη, αλλά κυρίως να εγκαστασταθούν στην Γερμανία. Εάν η Γερμανία δεν είχε δημιουργήσει κίνητρα, τότε δεν θα υπήρχε αυτή η κατάσταση.
Όποτε ενώθηκε η Γερμανία, προκλήθηκαν τεράστια προβλήματα στον κόσμο (Ferguson, 2007). 
Τον προηγούμενο αιώνα, η Γερμανία προσπάθησε να υποδουλώσει την Ευρώπη δύο φορές. 
Με μεγάλες θυσίες, οι υπόλοιποι λαοί κατάφεραν να την διαλύσουν. Όμως, μετά την Γερμανική επανένωση, η Γερμανία προκαλεί σοβαρά προβλήματα σε ολόκληρη την Ευρώπη, για τρίτη φορά.
Με αφορμή το βαρβαρικό Volkerwanderung των ημερών, που η έκβαση του θα καθορίσει την ύπαρξη του Ελληνικού και του Δυτικού πολιτισμού γενικότερα, αξίζει να ασχοληθεί κάποιος με το ουσιαστικό ζήτημα της Ευρώπης.

Ένα πραγματικό πρόβλημα αναδύθηκε στην πολιτική σκηνή μόλις ο Τραμπ έγινε Πρόεδρος: το Γερμανικό ζήτημα. Ξαφνικά, άρχισε να ακούγεται πως η Γερμανία δεν πληρώνει για το ΝΑΤΟ το ποσό που της αναλογεί (1), ότι η Γερμανία συνεργάζεται στενά με την Ρωσία στον τομέα της ενέργειας (2), ή, πως, συμπεριφέρεται στην Ελλάδα, στην Ιταλία και στην Ισπανία, ως αποικίες (3).
Ήδη, κατά την προεκλογική του περίοδο, ο Τραμπ είχε δηλώσει τα εξής:

‘δεν μου αρέσει η [παράνομη] μετανάστευση..δεν μου αρέσει να έρχονται εδώ..Η Ευρώπη θα πρέπει να το αντιμετωπίσει αλλά θα γίνουν ταραχές στη Γερμανία..Πίστευα ότι η Μέρκελ ήταν ελπίδα, αυτό που έκανε στη Γερμανία είναι παρανοϊκό, είναι τρελό!’(4)

Επιπλέον, ο Πρόεδρος είχε δηλώσει, πως: ‘οι Γερμανοί είναι κακοί, πολύ κακοί!΄ (5).
Αργότερα, ξεφτίλισε τον Γραμματέα του ΝΑΤΟ για το Γερμανικό ζήτημα, υπενθυμίζοντας του ποιός είναι το αφεντικό του. Κάποια σοβαρά και σημαντικά αποσπάσματα, είναι τα εξής:

Germany is totally controlled by Russia..they will get from 60 to 70% of their energy from Russia..And you tell me if this is appropriate..we’ll have to talk to Germany about that...Germany is just paying a little bit over 1%...Germany is a rich country...Germany is a captive of Russia...They pay billions to Russia and now we have to defend them against Russia...
How can you be together when a country is getting it’s energy from the person you want protection against or from the group you want protection...it’s making Russia richer...Trade is wonderful, energy is a whole different story... (6)

Η αμηχανία της Μέρκελ, κατά την πρώτη επίσκεψή της στον Λευκό Οίκο, όταν ο Τραμπ έκανε πως δεν άκουσε την έκκλησή της για χειραψία, είναι γνωστή (7). Της φέρθηκε όπως της αναλογούσε, κάτι που μάλλον δεν έχει συνηθίσει.
Μπροστά σε όλους τους αρχηγούς του ΝΑΤΟ, ο Πρόεδρος, τους κατηγόρησε ανοιχτά για την μη τήρηση των χρηματικών τους υποχρεώσεων (8).
Πρόσφατα, στην συνάντηση του ΝΑΤΟ στο ΗΒ, ο Τραμπ κάλεσε σε δείπνο μόνο τις πέντε χώρες που τηρούν τις χρηματικές τους υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας (9).
Σίγουρα είναι ευχαριστημένος από τον Αμερικανό πρέσβη στην Γερμανία. Τους προσβάλλει τακτικά, υπενθυμίζοντας τους έμμεσα ποιός είναι ο ισχυρότερος. Πριν λίγους μήνες, ο πρέσβης δήλωσε:


"Οι πρόσφατοι ισχυρισμοί ανώτερων Γερμανών αξιωματούχων ότι οι ΗΠΑ είναι ισοδύναμες με το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα αποτελεί προσβολή προς τα χιλιάδες αμερικανικά στρατεύματα που βοηθούν στη θωράκιση της γερμανικής ασφάλειας" (10). 

Ουσιαστικά, αυτό που εννοεί, είναι ότι η Γερμανία βρίσκεται υπό στρατιωτική επιτήρηση από τις ΗΠΑ. Το 2018, είχε δηλώσει πως θα στηρίξει τα συντηρητικά κινήματα στην Ευρώπη, προκαλώντας αρκετές αντιδράσεις (11).
Ο εμπορικός πόλεμος, περιλαμβάνει την Γερμανία και την ΕΕ. Έχει χτυπήσει πολύ σοβαρά την αυτοκινητοβιομηχανία της, με αποτέλεσμα η ανάπτυξη της Γερμανίας να είναι σε μηδενικά όρια. Όλα αυτά επηρεάζουν την πολιτική ψυχολογία της εποχής.
Ποιοί είναι όμως οι Γερμανοί; πως εξελίχθηκαν έτσι τα πράγματα; Αλλά κυρίως, που φαίνεται να οδηγείται η κατάσταση;
Η Γερμανία, δεν είναι μια εντελώς βάρβαρη περιοχή. Μπορούν να είναι πολύ περήφανοι για την προσφορά τους στην ανθρωπότητα. Ένα πολύ μικρό δείγμα από σπουδαία ονόματα είναι: Μπετόβεν, Γκάους, Πλανκ, Χαίζενμπεργκ, Νίτσε, Καντ, Γκαίτε και  Σπένγκλερ. Πρέπει να αναφερθεί και ο Σόπενχάουερ, αν και ο μεγάλος φιλόσοφος θα ήταν σίγουρα δυσαρεστημένος για το γεγονός αυτό, διότι έγραφε (2007, σ201):

‘Στη σκέψη ότι μια μέρα θα πεθάνω, κάνω αυτή την εξομολόγηση: περιφρονώ το γερμανικό έθνος εξαιτίας της απέραντης ηλιθιότητας του, και κοκκινίζω εξαιτίας του γεγονότος πως του ανήκω’.

Οποιοσδήποτε μορφωμένος άνθρωπος, έχει κάποιο βιβλίο Γερμανού στην βιβλιοθήκη του. Όμως, από το 1871 και έπειτα, η κυβέρνηση της Γερμανίας ήταν πάντα μια προβληματική κατάσταση.
Οι Ναζί και οι Κομμουνιστές, αρέσκονταν στο να ασχολούνται με το ‘Ιουδαϊκό ζήτημα’. Ολόκληρο βιβλίο έγραψε ο Μεσσίας των κομμουνιστών, Κάρολος Μαρξ, ονόματι Το Ιουδαϊκό ζήτημα. 
Ο Μαρξ, Εβραίος ο ίδιος, διακατέχονταν από εμφανέστατο αντισημιτισμό. Ο κομμουνιστικός αντισημιτισμός συνεχίστηκε από τον Στάλιν, όταν μετά τον Β’ ΠΠ έκανε πογκρόμ κατά των Εβραίων (Kissinger, 1995). Για τους Ναζί, η κατάσταση είναι μάλλον γνωστή και δεν χρειάζονται αναφορές. Παρόλαυτα, το πραγματικό ζήτημα δεν ήταν το Ιουδαϊκό, αλλά το Γερμανικό.
Αυτό οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην φυσική κατάσταση της περιοχής.

Η Πορεία της Γερμανίας
Ιστορικά, η Γερμανία δεν υπήρξε ποτέ ένα κράτος μέχρι την εποχή του Μπίσμαρκ, ούτε υπήρχε κοινή ταυτότητα γένους σαν τους Έλληνες. Ήταν μια περιοχή αποτελούμενη από βαρβαρικά φύλα, όπως αυτά των Γότθων, Βισιγότθων, Αλανών και Βανδάλων. Τα δύο τελευταία φύλα, έμειναν στην ιστορία για την απαράδεκτη συμπεριφορά τους, εξού και η έκφραση ‘αλάνι’, αλλά και η λέξη ‘βάνδαλος’, που σημαίνει τον καταστροφέα.
Αυτά τα βαρβαρικά φύλα, που σύμφωνα με τον Κύριο Γιανναρά ‘τετραπόδιζαν’, κατέκλυσαν την Ελληνορωμαϊκή Αυτοκρατορία, διαλύωντας το δυτικό κομμάτι (12). Ο βάρβαρος Αλάριχος Α’, λεηλάτησε την Ελλάδα μέχρι και την Πελοπόννησο και αργότερα πολιόρκησε και κατέλαβε την Ρώμη (Kulikowski, 2008). Αυτή η ιστορία έχει επαναληφθεί αρκετές φορές με διάφορες παραλλαγές, με τελευταία την βαρβαρική επιδρομή του Β’ ΠΠ.
Βησιγοτθικό γουρούνι στη Ρώμη.
Αυτά τα απολίτιστα φύλα, ‘εκχριστιανίστηκαν’ σχεδόν αμέσως, θεωρητικά βέβαια και όχι ουσιαστικά. 
Αργότερα, μετείχαν στην ‘Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία’. Όπως είπε με λακωνική ακρίβεια ο Βολταίρος: ‘δεν ήταν ούτε Άγια, ούτε Ρωμαϊκή, ούτε Αυτοκρατορία’ (Durant, 1970). Ήταν ο σφετερισμός του στέμματος από τους Έλληνες. Το να μοιραστεί ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας της Κωνσταντινουπόλεως, την εξουσία με έναν βάρβαρο Γερμανό, ήταν ασύλληπτο.
Όταν αργότερα η Δύση άρχισε να επικρατεί παγκοσμίως μέσω της οργανωμένης και ακραίας βίας, η Γερμανία ήταν χωρισμένη σε εκατοντάδες μικρά βασίλεια, δηλαδή στην φυσική της κατάσταση. Έτσι, Αυτοκρατορίες όπως η Βρετανική, η Γαλλική, η Ισπανική και η Αυστριακή, ξεπέρασαν σε όλα την Γερμανία.
Η Γαλλία επικράτησε στην λογοτεχνία και στην γλώσσα, ενώ η Αγγλία επικράτησε ως στυλ (Spengler, 2002). Στον τριακονταετή πόλεμο (1618-38), η Γερμανία είχε τις μεγαλύτερες απώλειες (Wedgewood, 2005).
Ο Καρδινάλιος Ρισελιέ, είχε ως αντικειμενικό στόχο να διατηρήσει την φυσική κατάσταση της Γερμανίας, δηλαδή την διαίρεση της περιοχής.
Ο χώρος λοιπόν της Γερμανίας, αποτελούσε πεδίο μάχης μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, ειδικά της Γαλλίας, της ιστορικά επιθετικής δύναμης στην
Κεντρική Ευρώπη, μέχρι και την εποχή του Ναπολέοντος.
Όταν ξέσπασε η Γαλλική Επανάσταση, κανένας δεν περίμενε την άνοδο του Ναπολέοντος και τις τεράστιες μαζικές στρατιές (Holmes, 2015; Hibbert, 1982) . Εν τέλει, ο Ναπολέων ηττήθηκε από τους Άγγλους, τους Αυστριακούς και τους Ρώσους, όμως οι ιδέες που διέδωσε υπέσκαψαν τα θεμέλια των Αυτοκρατοριών, δηλαδή του Δυτικού Πολιτισμού και του σοβαρού κράτους.
Έτσι, συγγραφείς όπως ο Dahlmann, ο Treitschke και ο Momsen, μεταξύ πολλών άλλων, άρχισαν να υποστηρίζουν την ενοποίηση της Γερμανίας, με τις έννοιες του έθνους, της κοινής γλώσσας κ.α. (Kitchen, 2012; Farmer, 2015). Η ενοποίηση θα γινόταν υπό την στρατιωτική πυγμή της Πρωσίας.
Ο Μέττερνιχ, στα όρια της πολιτικής ιδιοφυίας, με ένα δίκτυο κατασκόπων και πρακτόρων, κατάφερε να αποσιωπήσει όσο μπορούσε την ενοποίηση αυτή (Palmer, 2010). Όμως, οι ιδέες που διέδωσε ο Ναπολέοντας οδήγησαν και στην δική του πτώση, έπειτα από 39 χρόνια εξουσίας.
Μια άλλη πολύ μεγάλη μορφή, ο Πρώσος Μπίσμαρκ, κατάφερε να ενώσει την Γερμανία το 1871. Δημιούργησε μια κοινή νομισματική ένωση στην τότε Γερμανική Ομοσπονδία, ενώ ύστερα επικράτησε δια της βίας (Farmer 2015). Η ίδια προσέγγιση γίνεται και σήμερα από την ΕΕ, με την επέκταση του Ευρώ αλλά και την ανάπτυξη Ευρωστρατού. 
Η ίδρυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο Μπίσμαρκ, στην πρώτη του ομιλία ως Καγκελάριος, εξέφρασε την πολιτική της Γερμανίας που κράτησε μέχρι και το 1945:

‘Τα μεγάλα σύγχρονα ζητήματα δεν θα διευθετηθούν με ομιλίες και αποφάσεις της πλειοψηφίας, αλλά με σίδερο και αίμα’(Steinberg, 2013).

Λόγω της καθυστέρησης που προκλήθηκε στην περιοχή, η Γερμανία δεν είχε ποτέ Κοσμόπολη, όπως το Λονδίνο, η Νέα Υόρκη, το Πεκίνο, η Αλεξάνδρεια και η Κωνσταντινούπολη. Έτσι, χαρακτηρίστηκε (μέχρι και σήμερα) από μια επαρχιακή νοοτροπία (Kissinger, 1995).
Αυτό που έκανε ο Μπίσμαρκ το 1871, ήταν να ανατρέψει όχι απλώς την ισορροπία δυνάμεων, αλλά την φυσική κατάσταση της Γερμανίας.
Την πρώτη φορά, δηλαδή στον Α’ ΠΠ, η Γερμανία αντιμετωπίστηκε με κάποια επιτυχία, αλλά οι όροι των Βερσαλλιών του 1919 ήταν τόσο απαράδεκτοι ώστε ο Β’ ΠΠ ήταν μοιραίος. Ούτως ή άλλως, λίγοι θυμούνται ότι στον Α’ ΠΠ, οι Γερμανοί έχασαν επειδή κατέρρευσε το καθεστώς εκ των έσω, ενώ στο ανατολικό μέτωπο ήταν ουσιαστικά νικητές.
Όταν έπεσε ο Κάιζερ, ο Στρατάρχης Λούντεντορφ, κατηγόρησε τους κομμουνιστές και τους Εβραίους για την έκβαση. Είναι όμως ιστορικά αποδεδειγμένο, πως, ο ίδιος βοήθησε έναν Εβραίο κομμουνιστή, ονόματι Λένιν, να κάνει πραξικόπημα στην Ρωσία, έτσι ώστε να βγει από τον πόλεμο και να υπογράψει την ταπεινωτική συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ (Ferguson, 2007). Άρα, θα έπρεπε να κατηγορήσει τον εαυτό του και όχι άλλους.
Την δεύτερη φορά, η Γερμανία ηττήθηκε πλήρως. Χωρίστηκε σε Αμερικανική, Αγγλική, Γαλλική και Ρωσική ζώνη. Αυτή ήταν η πιο σωστή περίοδος για την Γερμανία, διότι την επανέφερε στην πραγματική της κατάσταση
Η Γερμανία μετά τον Β' ΠΠ

Το Σχέδιο Morgenthau
Δυστυχώς, δεν εφαρμόστηκε το σχέδιο Μόρκενταου (1945), δηλαδή η λύση στα σημερινά προβλήματα.
Ο Χένρυ Μόρκενταου, που ανέπτυξε το σχέδιο, ήταν Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Ρούζβελτ και Τρούμαν, γιός του Γερμανοεβραίου Φιλέλληνα Μόρκενταου (Moreira, 2014). Ήταν σπουδαίος άνδρας και η πολιτική του είχε βάθος.
Προέβλεπε, την πλήρη αποστρατικοποίηση της Γερμανίας και την καταστροφή όλων των βιομηχανικών περιοχών, έτσι ώστε  να μην εξοπλιστεί ποτέ ξανά. Η περιοχή του Ρουρ, δηλαδή ουσιαστικά η βιομηχανία της Γερμανίας, έπρεπε να καταστραφεί πλήρως. Θα ήταν υπό διεθνή έλεγχο και δεν θα ανήκε στην Γερμανία.
Επίσης, προέβλεπε τον διαμελισμό της Γερμανίας στα Δυτικά και στα Ανατολικά μεταξύ Γαλλίας και Πολωνίας. Όμως, η βασική διαφορά με το 1919 ήταν η εκτόπιση του Γερμανικού πληθυσμού, αποφεύγοντας έτσι την δημιουργία μιας νέας Sudetenland. Επίσης, υπήρχε η δημιουργία μικρών κρατών στον νότο.
Ο Πρόεδρος Ρούζβελτ, ήταν ενθουσιασμένος με το σχέδιο και ενέκρινε την εφαρμογή του. Όμως, πέθανε πριν την λήξη του πολέμου και η τύχη της Γερμανίας καθορίστηκε από τον Τρούμαν. 
Ο τελευταίος, αν και γενικά ικανός πολιτικός, στο Γερμανικό ζήτημα έκανε μοιραία λάθη που επηρεάζουν την κατάσταση μέχρι σήμερα.
Φοβούμενος πως μια αδύναμη Γερμανία θα γίνει ευκολότερα κομμουνιστική, ο Τρούμαν, αντί να καταστρέψει μια και καλή τον εφιάλτη της Ευρώπη,ς που κόστισε 400.000 νεκρούς Αμερικανούς, αποφάσισε να την περιλάβει στο σχέδιο Μάρσαλ.
Morgenthau Plan
Η Δυτική Γερμανία, αναδυόμενη από την Αμερικανική βοήθεια ανέκαμψε γρήγορα, ενώ η Ανατολική, επηρεασμένη από την Μογγολική στέπα του Στάλιν, βούλιαξε οικονομικά.
Έστω και έτσι, από την στιγμή που η Γερμανία ήταν  χωρισμένη και υπήρχε ο τρόμος της ΕΣΣΔ, δεν αποτελούσε σοβαρό πρόβλημα στην Ευρώπη. Οι σχέσεις της Δυτικής Γερμανίας με την Ελλάδα, ήταν επίσης καλές.


Η Πρόνοια της Θάτσερ
Όταν αργότερα κατέρρευσε το αποτυχημένο πείραμα του σοσιαλισμού, η Γερμανία βρέθηκε σε δίλημμα ως προς την ενοποίηση της.
Το μεγαλύτερο λάθος του Γκορμπατσόφ, ήταν η θετική του στάση ως προς την ενοποίηση της Γερμανίας. Αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα λάθη του 20ου αιώνα και ήδη αποτελεί έγκλημα στην ιστορία.
Η Θάτσερ, μια πολύ μεγάλη πολιτικός με πρόνοια, που έσωσε την Αγγλία από την κατάρρευση των σοσιαλιστών, έκανε ότι μπορούσε για να μην ενωθεί η Γερμανία μετά την πτώση του τοίχους.
Πίστευε, ότι μια ενωμένη Γερμανία δημιουργεί αστάθεια στην Ευρώπη (13). Η ιστορία την επιβεβαιώνει. Επίσης, ενθάρρυνε την παραμονή Σοβιετικού στρατού στην Ανατολική Γερμανία. Όμως, ο Γκορμπατσόφ δεν είχε την ευφυία της Θάτσερ. Οι Αμερικανοί, εκ φύσεως ανιστόρητοι, πίστευαν πως δεν θα υπήρχε ξανά πρόβλημα, διότι η χώρα ήταν πλέον δημοκρατική (14).
Προφανώς, αυτή η άποψη, βασίζεται στην δημοκρατική θεωρία ειρήνης (democratic peace theory) των φιλελευθέρων (liberalism), που ακολουθούν κατά γράμμα όλες οι Ελληνικές κυβερνήσεις. Δηλαδή, ότι οι δημοκρατίες δεν προκαλούν πόλεμο μεταξύ τους και συνεισφέρουν στην ειρήνη και την συνεργασία (Daddow, 20171 Kauppi & Viotti 1999).
Επιπλέον, η ένωση της Γερμανίας, έφερε ανθρώπους στην πολιτική που ήταν συνηθισμένοι στον κομμουνιστικό τρόπο ζωής, δηλαδή στην καθυστερημένη νοοτροπία των Μπολτσεβίκων. Μια από αυτούς, είναι φυσικά και η Μέρκελ

Η Γερμανία ως Καταστροφέας Άλλων Κρατών
Ενώ η πλειοψηφία δέχθηκε την ενοποίησή της και δεν εναντιώθηκε, η Γερμανία είναι θερμός υποστηρικτής διαμελισμού άλλων χωρών.
Εάν δεν αναγνώριζε την ‘ανεξαρτησία’ της Κροατίας και της Σλοβενίας, δεν θα είχαν γίνει (τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό), οι Γιουγκοσλαβικοί Πόλεμοι, που κόστισαν την ζωή σε τουλάχιστον 140.000 ανθρώπους (15).
Γερμανική (και μέσω ΕΕ) στήριξη, υπάρχει και στην ανεξαρτησία της ‘Καταλονίας’, ενός άλλου νέου φανταστικού έθνους. Καμία ‘επανάσταση’ και κανένα ‘ανεξαρτησιακό’ κίνημα, δεν γίνεται χωρίς την υποστήριξη ξένων δυνάμεων.
Ο τρομοκράτης και πρωτοστάτης της ‘ανεξαρτησίας’ της Καταλονίας, Puigdemont, είχε διεφύγει στο Βέλγιο για να αποφύγει την σύλληψη του, σε μια χώρα δηλαδή προτεκτοράτο της Γερμανίας. Έχει συλληφθεί στην Γερμανία (16).
Παρά τις προσπάθειες των Ισπανών, μέχρι σήμερα οι Γερμανοί δεν έχουν παραδόσει στους Ισπανούς αυτόν τον τρομοκράτη. Είναι φανερό, ότι προστατεύουν έναν δικό τους άνθρωπο και συμπεριφέρονται απέναντι στην Ισπανία, ως αποικία.

Η Γερμανία και η Ελλάδα
Στην Ελλάδα φυσικά, η Γερμανία ακολουθεί την ίδια προσέγγιση. Σύμφωνα με τον πρώην Πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, την δεκαετία του 90’, οι Γερμανοί ασκούσαν τρομερές πιέσεις για να αναγνωριστεί ‘Μακεδονικό’ Έθνος και ‘Μακεδονική’ γλώσσα από την κυβέρνηση (17).
Για την ξεφτίλα των Πρεσπών, οι Γερμανοί έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο. Πίεσαν Ελλάδα και Σκόπια και έκαναν επίσημες επισκέψεις, που προέτρεπαν στην υπογραφή της (18).
Στο συνέδριο του Βερολίνου για την Λιβύη, δηλαδή για την παραβιαση Ελληνικών υδάτων στο Αιγαίο, είναι γνωστό πως η Ελλάδα ζήτησε να μετέχει και οι Γερμανοί αρνήθηκαν.
Αλλά τι να περιμένει κανείς από την Γερμανία της Μέρκελ, όταν το 2015 πρότεινε η Ελλάδα να παραιτηθεί και από την διαχείρηση του Παρθενώνος (19);

ΗΒ και Γερμανία
Η κυβέρνηση της Μέι, αποδείχθηκε χάσιμο χρόνου. Προσπάθησε να έρθει σε συμβιβασμό με την Ευρώπη και αποπειράθηκε να περάσει αρκετές φορές την ίδια συμφωνία στην βουλή. Η ανούσια αυτή εμμονή οδήγησε στην πτώση της και ανέλαβε ο Τζόνσον. Μορφωμένος με Ελληνορωμαϊκή παιδεία, έχει αποδειχθεί πολύ ικανότερος. Οι σχέσεις ΗΒ-Γερμανίας/ΕΕ θα επανέλθουν στην  φυσική τους κατάσταση, αυτή του ανταγωνισμού, από την στιγμή που η Γερμανία είναι ενωμένο κράτος.
Ο πρώην Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Herman Van Rompey, έκανε την εξής δήλωση όσον αφορά την στάση της ΕΕ απέναντι στην Αγγλία για  το Brexit:
with your back against the wall, the abyss in front of you and a knife under your throat.” (20)
Στα χέρια τέτοιων ηλιθίων, θα μπορούσε να είναι ο Ευρωστρατός.

Η Λύση του Γερμανικού Ζητήματος
Άρα, όταν μια χώρα μετέχει επίσημα στον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, της Ελλάδας και της Ισπανίας, μεταξύ πολλών άλλων, λειτουργεί ως ταραξίας.
Τα προβλήματα αυτά υπάρχουν διότι η Γερμανία δεν είναι στη φυσική της κατάσταση, δηλαδή διαχωρισμένη σε μικρά κρατίδια.
Όλοι οι λαοί θέλουν να δουν την Γερμανία χωρισμένη και αποστρατιωτικοποιημένη, όχι επειδή την μισούν, αλλά επειδή η φυσική της κατάσταση είναι τέτοια.
Οι ΗΠΑ, διότι δεν θέλουν ισχυρή δύναμη στην Ευρώπη. Η Ρωσία, λόγω της ιστορικής μνήμης. Η Αγγλία, διότι θυσίασε ολόκληρη αυτοκρατορία στην μάχη κατά των Γερμανών. Η Κίνα, επειδή θέλει να επεκταθεί στην Ευρώπη χωρίς εμπόδια.
Είναι προς το συμφέρον του Γερμανικού λαού να μην του εναντιωθούν τρίτη φορά, αρκεί να κοιτάξει την ιστορία του από το 1871 και έπειτα.
Η Γερμανία έχει μπει στο στόχαστρο των Αμερικανών. Επιπλέον, οι ΗΠΑ, παρακολουθούσαν το τηλέφωνο της Μέρκελ εδώ και δεκαετίες, ενώ αρνήθηκαν να υπογράψουν συνθήκη, που θα περιόριζε περαιτέρω παρακολούθηση (21). Όπως θα δει ο αναγνώστης, αρκετά μέτρα ήδη υλοποιούνται.

1) Η έξοδος από τις θάλασσες
Η Γερμανία πετάχθηκε κλωτσιδών από τις θαλάσσιες περιοχές του ΗΒ. Αυτό είναι η αρχή και η απόπειρα θα συνεχιστεί στην Μεσόγειο. Θα αποτελέσει βασικό στόχο των ΗΠΑ και του ΗΒ κατά της Γερμανίας. Φυσικά, για τις χώρες αυτές, θα είναι ολοκληρωτική καταστροφή η έξοδος από την νομισματική ένωση. Αλλά ποιός ενδιαφέρεται στα σοβαρά για την μοίρα χωρών, που αποτελούν πεδία μάχης ξένων δυνάμεων;

2) Η Συνέχιση του Εμπορικού Πολέμου
Σύμφωνα με τον Τραμπ, οι εμπορικοί πόλεμοι είναι καλοί και μάλιστα κερδίζονται εύκολα. Ο ίδιος έγραψε:

When a country (USA) is losing many billions of dollars on trade with virtually every country it does business with, trade wars are good, and easy to win. For example, when we are down $100 billion with a certain country and they get cute, don’t trade anymore-we win big. It’s easy! (22)

Οι ΗΠΑ γνωρίζουν πως η Κίνα είναι δύσκολος αντίπαλος. Όμως, η Γερμανία είναι εύκολος και μπορούν να την βλάψουν αρκετά από μόνοι τους, πόσο μάλλον με την στήριξη του ΗΒ.
Ο εμπορικός πόλεμος των ΗΠΑ κατά της Γερμανίας, έχει μέχρι στιγμής λαμπρά αποτελέσματα. Το CNN, γράφει:

'Στα χαμηλότερα επίπεδα από το 2003 προσγειώθηκαν οι ρυθμοί ανάπτυξης στη Γερμανία, καταδεικνύοντας πως ύφεση χτυπά απειλητικά τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης.
Το 2019 η γερμανική ατμομηχανή πάτησε φρένο το 2019, με το ΑΕΠ να αυξάνεται μόλις κατά 0,6%, εξαιτίας του Brexit και της αντιπαράθεσης στο παγκόσμιο εμπόριο, σε μια εξέλιξη που φαίνεται να σηματοδοτεί τον επίλογο της χρυσής δεκαετίας δυναμικών ρυθμών ανάπτυξης' (23).

Επειδή, μία στις τρεις θέσεις εργασίας στην Γερμανία, βασίζεται στις εξαγωγές, διάφορα Γερμανικά ινστιτούτα προειδοποιούν για χειροτέρευση της οικονομίας (24). Επίσης, η Γερμανία φλερτάρει με την ύφεση (25) και η ίδια η Bundesbank προειδοποιεί για τέτοιο ενδεχόμενο (26).
Η κατάσταση φαίνεται πως θα συνεχιστεί. Είναι απαραίτητο και πρέπει να γίνει ακόμα πιο έντονη, για την ακρίβεια όσο περισσότερο τους μειώσουν τις εξαγωγές, τόσο καλύτερο για όλους.

3) ΝΑΤΟ και Ευρωστρατός
Η Μέρκελ, είναι υπέρ ενός Ευρωπαϊκού Στρατού (27). Ευρωπαϊκός Στρατός, σημαίνει ουσιαστικά Γερμανικός Στρατός. Εάν όντως δημιουργηθεί επίσημα ένας Ευρωπαϊκός Στρατός, από που θα εξοπλιστεί; Σίγουρα όχι από την Αμερική, ούτε από την Ρωσία. Φυσικά, η Γερμανία θα έχει την μέγιστη παραγωγή, και η Γαλλία θα πάρει ένα μικρό ποσοστό για να μην διαμαρτύρεται.
Αυτό όμως, σημαίνει πως το ΝΑΤΟ (δηλαδή η Αμερικανική σφαίρα επιρροής), δεν θα έχει κανένα νόημα. Επιπλέον, είναι άλλη μια μεγάλη ευκαιρία για τους Γερμανούς, να εκμεταλλευτούν την οικονομία των κρατών-μελών της ΕΕ, για κάτι που θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν εναντίον τους μελλοντικά.
Οι ΗΠΑ, δεν θέλουν να υλοποιηθεί με τίποτα ένας Ευρωστρατός. Μπορούν να το καταφέρουν, περιορίζοντας την Γερμανική οικονομία και στηρίζοντας τα ευρωσκεπτικιστικά κόμματα (όπως είχε πει και ο Αμερικανός πρέσβης στην Γερμανία).
Ούτως ή άλλως, η γεωγραφία επιβάλλει ότι η Ελλάδα, αναγκαστικά, συνεργάζεται με τις θαλάσσιες δυνάμεις, ενώ ο Ευρωστρατός, θα είναι κυρίως χερσαία.

4) Η προώθηση λαθρομεταναστών στην Νότια Γερμανία.
Οι Μεσογειακές χώρες, πιέζονται από την Sudetenland που δημιουργεί ο Ερντογάν καθημερινά. Μια βασικότατη αιτία του προβλήματος, είναι τα λεφτά που παρέχει η Γερμανία και η ΕΕ στους λαθρομετανάστες. Ταυτοχρόνως, έχουν αρχίσει να υπάρχουν κάποιες αντιδράσεις στο εσωτερικό της Γερμανίας, με την άνοδο κομμάτων που απορρίπτουν την εγκατάσταση ξένων στην Γερμανία.
Η Αχίλλειος πτέρνα της Γερμανίας, είναι ότι οι λαθρομετανάστες θέλουν να εγκατασταθούν στην Γερμανία. Άρα, όσο περισσότεροι μπαίνουν στην Γερμανία, τόσο αυξάνεται η αντίθεση μεταξύ Γερμανών και μη Γερμανών.
Όλο τον φυλετικό πολτό που έχει μαζέψει η Ελλάδα και η Ιταλία, πρέπει να τον αποστείλει στην Γερμανία. Η γεωγραφία, επιβάλλει η εισβολή να γίνεται από τον Νότο. Αυτό είναι μεγάλο πλεονέκτημα, διότι το ‘ακροδεξιό’ κόμμα της Γερμανίας AfD δεν έχει μεγάλα ποσοστά εκεί. Συνεπώς, η Μέρκελ γνωρίζει πως η εγκατάσταση λαθρομεταναστών βορειότερα θα αυξήσει τα ποσοστά του κόμματος. Άρα, πρέπει να αποφευχθεί.
Έτσι, ο Βορράς με τον Νότο μπορούν να αρχίσουν να χωρίζονται σταδιακά. Επειδή αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσω χερσαίας πορείας, η Ελλάδα πρέπει να ενθαρρύνει τον διωγμό των ξένων μέσω Σκοπίων και Βουλγαρίας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, διότι αυτές οι χώρες έχουν ανύπαρκτη ασφάλεια, και δεν νιώθουν πως απειλούνται από την Ελλάδα.

5) Η χρηματοδότηση και η ενθάρρυνση αποσχιστικών κινημάτων στην Βαυαρία.
Από τη στιγμή που η Γερμανία προστατεύει τον τρομοκράτη Puigdemont, όλες οι χώρες έχουν δικαίωμα να στηρίξουν τα επίσημα αποσχιστικά κινήματα στην Γερμανία. Σύμφωνα με έρευνα, ένας στους τρεις Βαυαρούς, θέλει εθνική ανεξαρτησία από την Γερμανία (28).
Δηλαδή, δεν θέλει να υπακούει στις αποφάσεις των Πρώσων. Ούτως ή άλλως, η Βαυαρία είναι κυρίως Καθολική, πιο κοντά στην Αυστρία παρά στο Βερολίνο.
Όταν ένας στους τρεις επιζητά ανεξαρτησία, τότε είναι απαραίτητο να χρηματοδοτηθούν διάφορα κόμματα (όπως το Bavarian Party) και ΜΜΕ, που υποστηρίζουν την απόσχιση από την Γερμανία. Η εγκατάσταση λαθρομεταναστών στην Βαυαρία, θα αυξήσει τον τοπικισμό και τον Βαυαρικό εθνικισμό.

6) Η επέκταση του Ευρώ
Το Ευρώ είναι το Μάρκο της σφαίρας επιρροής. Όσο μεγαλύτερη η επιρροή, τόσο πιο δύσκολη και η διατήρησή της. Ήδη το Ευρώ απέτυχε στην Μεσόγειο. Τι ακριβώς θα κερδίσει η οικονομία της Γερμανίας, με την ένταξη ανύπαρκτων ψευδοκρατιδίων, όπως αυτό των Σκοπίων, της Βουλγαρίας και της Αλβανίας; Ναι μεν θα τα χρησιμοποιεί ως έξοδο στο Αιγαίο και την Μαύρη Θάλασσα, αλλά θα τους είναι οικονομικό βάρος που μακροπρόθεσμα δεν θα μπορέσουν να αντέξουν όσο μειώνεται η ανάπτυξη της. Υπάρχει κάποιος τόσο ηλίθιος Γερμανός, που να εγκρίνει την ένταξη αυτών των χωρών; Δηλαδή, την χρηματοδότηση τους κυρίως από Γερμανικό χρήμα; Προφανώς όχι. Όσο όμως αυξάνουν την επιρροή τους, τόσο δυσκολότερη γίνεται η διατήρηση.

7) Αύξηση έντασης μεταξύ Γερμανίας-Ρωσίας στην Ανατολική Ευρώπη
Ένα από τα αποτελέσματα της Ουκρανικής κρίσης, ήταν ένα προσωρινό πάγωμα σχέσεων μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας. Όμως, όπως δείχνει η οικονομική συνεργασία, γρήγορα οι δύο χώρες ήρθαν ξανά σε στενή επαφή. Προσπαθούν με επιτυχία να αποφύγουν το θέμα της Ουκρανίας, αλλά τέτοιες συγκρούσεις (σε διπλωματικό, όχι στρατιωτικό επίπεδο), επιβάλλεται να γίνουν σε περισσότερες χώρες της περιοχής. Με κάθε τρόπο, πρέπει να υπάρξουν διπλωματικές τριβές μεταξύ Γερμανίας-Ρωσίας σε χώρες όπως η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουανία. Επιπλέον κατάλληλος στόχος, είναι το Κάλινγκραντ που ανήκει στην Ρωσία και συνορεύει με την Πολωνία.

Συμπέρασμα
Το 1941, ο Αμερικανοεβραίος Theodore N. Kaufman, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο με τίτλο ‘Germany must Perish!’. Ισχυρίζονταν ότι, οι Γερμανοί άρχισαν τον πόλεμο, προκάλεσαν τεράστιο πόνο κατά των Γάλλων, Άγγλων, Πολωνών, Ελλήνων, Ρώσων και Εβραίων μεταξύ άλλων. Ο Kaufman, θεωρούσε υπεύθυνους τους Γερμανούς, όχι τον Χίτλερ. Για αυτόν, ο Χίτλερ ήταν απλά άλλος ένας Κάιζερ ή Μπίσμαρκ. Οι Γερμανοί τον ψήφισαν, τον ακολούθησαν και εκτέλεσαν τις εντολές του. Έτσι, κατέληξε στο εξής συμπέρασμα για την λύση του προβλήματος. Σύμφωνα με τον Kaufman, οι Γερμανοί έπρεπε να στειρωθούν (είχε συγκεκριμένο σχέδιο με αριθμό ιατρών και χρονικής διάρκειας). Επίσης, η χώρα θα διαμοιράζονταν μεταξύ γειτονικών κρατών.
Είναι φανερό ότι οι θέσεις αυτές είναι ακραίες και γράφτηκαν σε μια περίοδο ακατανόητη για τους σημερινούς πολίτες. Δείχνει όμως το μεγάλο μίσος που προκάλεσαν οι Γερμανοί εναντίον τους.
Για να μην φτάσει η κατάσταση σε αυτό το σημείο, θα πρέπει η τρίτη φορά, να είναι και η τελευταία που θα ασχοληθούν οι μεγάλες δυνάμεις με την Γερμανία, περιορίζοντάς την. Θάνατος στο 4ο Ράιχ.


ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
Daddow, O. J. (2017).International relations theory. London: SAGE.
Durant, W. & Durant, A. (1970).Παγκόσμιος Ιστορία του Πολιτισμού. ΙΧ. Αθήνα: Συροπούλοι.
Farmer, A. (2015).Access to History: The Unification of Germany and the challenge of Nationalism 1789-1919 Fourth Edition. London, United Kingdom: Hodder Education Group.
Ferguson, N. (2007).Ο Πόλεμος στον Κόσμο. Αθήνα: Ιωλκός
Hibbert, C. (1982).The days of the French Revolution. New York: Penguin.
Holmes, R. (2015).The Napoleonic Wars experience. London: Andre Deutsch
Kalb, B., & Kalb, M. L. (1979).Kissinger. Boston: Little, Brown, Co.
Kauppi, M. V., & Viotti, P. R. (1999).International relations theory. London: Allyn & Bacon.
Kissinger, H. (1995).Διπλωματία. Αθήνα: Λιβάνη
Kitchen, M. (2012).A history of modern Germany: 1800 to the present. Malden: Wiley-Blackwell.
Kulikowski, M. (2008).Romes Gothic Wars: from the third century to Alaric. Cambridge: Cambridge University Press.
Moreira, P. (2014).The Jew who defeated Hitler: Henry Morgenthau Jr., Fdr, and how we won the war. Amherst, NY: Prometheus Books.
Morgenthau, H. (1945).Germany is our problem. New York etc.: Harper.
Palmer, A. (2010).Metternich: councillor of Europe. London: Faber & Faber.
Schopenhauer, A. (2007).Τα Πάθη του Κόσμου. Αθήνα: Printa
Spengler, O. (2002).The Hour of Decision: Germany and World-Historical Evolution. London: Routledge
Steinberg, J. (2013).Bismarck: a life. Oxford: Oxford University Press.
Wedgewood, C. V. (2005).The thirty years war. New York: New York Review of Books.
           


3) https://www.cnn.gr/news/kosmos/story/84955/politico-giati-i-ellada-einai-i-de-facto-apoikia-tis-germanias

4) https://www.youtube.com/watch?v=ORhjdNM1gOA

5)https://www.iefimerida.gr/news/340077/spiegel-oi-germanoi-einai-kakoi-poly-kakoi-eipe-o-tramp-stis-vryxelles

6) https://www.youtube.com/watch?v=A9MRjgD_Qv8

7) https://www.youtube.com/watch?v=uLfukuEutIU

8) https://www.bbc.com/news/world-europe-40037776





13) https://www.irishtimes.com/news/politics/state-papers-thatcher-opposed-german-reunification-after-collapse-of-berlin-wall-1.4119052

14) https://www.spiegel.de/international/world/condoleezza-rice-on-german-reunification-i-preferred-to-see-it-as-an-acquisition-a-719444.html


16) https://www.nytimes.com/2018/03/25/world/europe/germany-carles-puigdemont.html

18)
και
και
και
και


20) https://www.prospectmagazine.co.uk/politics/herman-van-rompuy-for-europe-brexit-is-a-political-amputation


22) https://twitter.com/realDonaldTrump/status/969525362580484098           



26) https://www.euro2day.gr/news/world/article/1703222/bundesbank-h-germania-isos-mphke-se-yfesh-ton-sept.html

27) https://www.iefimerida.gr/news/458276/yper-toy-eyrostratoy-tassetai-i-angkela-merkel

28) https://www.thelocal.de/20170717/one-in-three-bavarians-want-independence-from-germany-poll-shows-bavaria